Het verhaal AV

Groep: Daniël Bonsu, Wouter Kooij, Grigor Khatchatrian en Deniz Topuz
Klas: V1 TDI 2
Vak: Audio Visueel
Studentnummer: 526584
Betreft: verhaal film

Frank Bogaard is een 22 jarige student die op zichzelf woont en vaak moeizaam uit bed komt. Hij heeft een afspraak met zijn vriendin Christina Bellavue, maar beseft dat hij niet veel tijd heeft. Frank smeert haastig een paar boterhammen maar stoot hierdoor wel een bijzondere vaas om. De vaas breekt en hij besluit het later op te ruimen.

Lopend vanaf huis naar het Centraal Station in Amsterdam, passeert Frank hier wel een volwassen man, die hem wijsmaakt een negatieve aura met zich mee te dragen. Frank trekt zich hier niets van aan en loopt geïrriteerd weg richting Albertheijn to go. Hier koopt hij een drankje en loopt vervolgens weer door naar zijn trein.

Het lijkt er wel op dat Frank na zijn confrontatie met de onbekende man, achtereenvolgende pech momenten heeft. Zo word zijn telefoon op het Centraal Station in Amsterdam tijdens het bellen gestolen, verzwikt Frank zijn enkel na achtervolging van de dief en mist hierdoor zijn trein.

Hij pakt zijn volgende trein en het gaat van kwaad tot erger. Op Leiden Centraal loopt Frank naar buiten en trapt hier op hondenpoep. Geërgerd loopt hij naar een restaurant waar hij zijn schoen kan schoonmaken. Vervolgens bestelt Frank hier een drankje, maar komt bij het afrekenen achter het feit dat zijn portefeuille niet te vinden is in zijn zakken. Hij krijgt flashbacks van zijn treinreis. Frank komt erachter dat tijdens het zoeken naar een zitplaats een onbekende man tegen hem opbotste. Onschuldig lijkt het, maar hier word echter zijn portefeuille gestolen. Het zoeken duurt volgens de bediende te lang en helpt ondertussen een andere klant. Frank besluit onopgemerkt het pand te verlaten en loopt richting zijn vriendin.

Bij de voordeur van zijn vriendin knalt hij tegen de buurman op die een blikje cola in zijn handen heeft. Door de botsing komt het drankje op het T-shirt van Frank.
Hij belt aan bij zijn vriendin, maar de bel is kapot. Dus besluit hij via het raam nar binnen te kijken. Daar ziet hij een jongen in de huiskamer van zijn vriendin staan. Een paar seconde later komt zijn vriendin binnen lopen. En neemt de jongen vol op de mond. Frank weet niet hoe hij moet reageren en slentert boos, verdrietig en verwart weg.
Vol frustraties van alle gebeurtenissen, loopt hij weer terug naar het station om zijn trein te pakken richting Amsterdam Centraal. In de trein staart hij naar buiten en denkt aan de man die hem had gewaarschuwd bij de Albertheijn. Frank kijkt om zich heen en ziet die onbekende man een paar banken verder. Hij loopt op hem af, zit tegenover de man en kijkt hem geërgerd aan. Hij is woedend en vraagt de man wat hij precies bedoelde.

De onbekende man vraagt wat er die dag allemaal is gebeurt waarop Frank alles beantwoorde. Zo kwam ook het omstoten van de vaas aan bod. Deze vaas heeft Frank een paar jaar terug gekregen van zijn verre familie uit Zuid-Amerika. De onbekende man legt Frank uit, dat het om een heel bijzondere vaas gaat. Hij stamt af van de mutulanda-stam. Dat is een bijna uitgestorven ras die een vloek laat rusten op hun 10 bestaande vazen. De vaas staat voor geluk en mag nooit misbruikt, of voor verkeerd doeleinde gebruikt worden. Wie dit wel doet, heeft voor de rest van zijn leven pech.

Frank vraagt zich gechoqueerd af wat hij dan moet doen. De man vertelt Frank dat hij de vaas voor zonsondergang aan elkaar moet lijmen, anders heeft hij levenslang pech. Met nog een half uur te gaan blijft Frank zijn pech hem achtervolgen. In de trein komt hij te weten dat er een vertraging is en dat het openbaar vervoer staakt. Met zijn verzwikte enkele en vieze T-shirt loopt hij moeizaam naar zijn appartement. Hij probeert alle stukjes bij elkaar te puzzelen maar dit gaat moeilijk. Elke stukje is verdeeld over de vloer en achter kasten. Dit kost tijd en tijd heeft Frank bijna niet. Tijdens het lijmen gaat de huistelefoon. Frank besluit te laat om op te nemen en zijn voicemail word ingesproken. Hier krijgt hij zijn boze vriendin aan de lijn die het uitmaakt omdat hij voor de zoveelste keer te laat is en haar van niets heeft laten weten. Frank weet het even niet meer maar besef wel dat de tijd dringt. Frank blijft lijmen en uiteindelijk lukt het hem om alles goed aan elkaar te lijmen. Hij is opgelucht en even later word er aan de deur gebeld. Frank loopt vermoeid en opent zijn voordeur waar een beeldschone vrouw hem opwacht met zijn portefeuille in haar hand. Ze vertelt of ze binnen mag komen. Frank glimlacht en weet dat dit een teken is dat er geen vloek meer op hem rust.

Einde.